Jak przebiega leczenie?

Pierwsza wizyta
 
Jest najważniejsza dla pacjenta i dla lekarza. Podczas niej pacjent jest  informowany o etapach leczenia wad zgryzu.
 
W czasie pierwszej wizyty lekarz bada pacjenta- jego zgryz, czyli układ zębów, tkanki miękkie- wargi i policzki, które stanowią między innymi o profilu twarzy pacjenta. Profil twarzy ulega niekiedy znacznym zmianom, zarówno w trakcie rozwoju pacjenta, jak i leczenia ortodontycznego. Po wstępnym badaniu wykonuje się zazwyczaj fotografie zgryzu i twarzy pacjenta, oraz pobiera wyciski, niezbędne do otrzymania gipsowych modeli, które następnie służą do dokonania na nich pomiarów i analiz, bez których nie da się zaplanować leczenia większości pacjentów. Do zaplanowania leczenia potrzebne będą również zdjęcia rentgenowskie, na których ocenia się struktury niewidoczne gołym okiem, na przykład korzenie zębów lub zawiązki zębów, które jeszcze nie wyrosły lub ich brak. Zazwyczaj wykonuje się dwa zdjęcia: pantomograficzne i cefalometryczne boczne. To drugie bywa niekiedy pomijane, zwłaszcza u bardzo młodych pacjentów. 
 
Podczas pierwszej konsultacji lekarz poinformuje o ogólnym charakterze wady i prawdopodobnej metodzie leczenia oraz właściwym dla danej wady aparacie. Są to jednak informacje wstępne i ogólne, a precyzyjny plan leczenia lekarz przedstawi dopiero na drugiej wizycie, po wnikliwym przeanalizowaniu modeli, radiogramów, fotografii i notatek sporządzonych po pierwszej konsultacji. 
 
Zakładanie aparatu

Zakładanie aparatu stałego, to procedura, która rozpoczyna aktywną fazę leczenia ortodontycznego. Aparat stały jest przyklejeny do zębów za pomocą specjalnego, nieszkodliwego kleju o odpowiednich właściwościach. Precyzyjne przyklejenie aparatu do powierzchni zębów ma bardzo istotne znaczenie dla przebiegu leczenia i efektu końcowego. Kluczowe znaczenie ma tutaj biegłość i doświadczenie lekarza, który tą czynność wykonuje ponieważ nieprecyzyjne lub nieprawidłowe umieszczenie zamków znacznie komplikuje i przedłuża leczenie. Zabieg zakładania aparatu jest dla pacjenta całkowicie bezbolesny. Zgrany zespół składający się z doświadczonego ortodonty i sprawnej asystentki potrzebuje godziny czasu na przyklejenie aparatu na obu łukach zębowych. Niektórzy lekarze, chcąc uzykać maksymalną dokładność w umieszczaniu zamków, stosują w czasie zabiegu klejenia specjalne zestawy optyczne tzw. lupy operacyjne, stosowane również przez chirurgów w czasie wykonywania niezwykle precyzyjnych operacji np. zabiegów wykonywanych na oku. 
 
Wizyty kontrolne

Żaden aparat ortodontyczny nie jest "zaprogramowany" na całe leczenie i wymaga od pacjenta odbywania systematycznych wizyt kontrolnych, w czasie których ortodonta w odpowiedni sposób reguluje aparat, w celu osiągnięcia zamierzonego rezultatu. Tak naprawdę, aparat ortodontyczny jest jedynie pomocniczym narzędziem w rękach specjalisty. Niektórzy pacjenci sądzą, iż aparat wie co ma robić, a lekarz jedynie "serwisuje" go tak, jak serwisuje się urządzenia mechaniczne. Jest to całkowicie błędne przeświadczenie, ponieważ prowadzenie leczenia ortodontycznego na wysokim poziomie zależy wyłącznie od świadomych działań lekarza za pomocą narzędzia, jakim jest aparat ortodontyczny. Systematyczne odbywanie wizyt kontrolnych jest podstawowym warunkiem prowadzenia leczenia. Aparat ortodontyczny, w szczególności aparat stały, pozostający przez kilka miesięcy bez kontroli może być dla pacjenta szkodliwy! Należy pamiętać, iż zaniedbanie systematyczności wizyt kontrolnych znacznie przedłuża leczenie, a w niektórych przypadkach stanowi dla ortodonty podstawę do przerwania leczenia.  
 
Zdejmowanie aparatu
 
Aktywna faza leczenia ortodontycznego kończy się zabiegiem zdjęcia aparatu z zębów. Taki zabieg polega na odklejeniu zamków, rurek lub pierścieni, co trwa od kilkudziesięciu sekund do kilku minut, po czym następuje  zabieg oczyszczenia zębów z pozostałości kleju. Zdejmowanie zamków odbywa się w sposób mechaniczny: za pomocą specjalnych kleszczy uciska się zamek, który łatwo odskakuje od zęba.  
 
Co po leczeniu?

Zdjęcie aparatu z zębów to koniec aktywnej fazy leczenia, po której następuje faza leczenia retencyjnego. Ta część terapii ma na celu utrzymanie osiągnitego wyniku leczenia i jest tak samo ważna, a w niektórych przypadkach ważniejsza niż faza aktywna, czyli okres noszenia aparatu korygującego wadę. Środkiem stosowanym w tej części leczenia są tzw. retainery, czyli aparaty retencyjne.
 
Przejdź do - 10. Zdjęcie aparatu ortodontycznego oznacza zakończenie kuracji?